Maart wordt rokjesmaand

Acht jurkjes en vier rokjes hangen in mijn kledingkast. Om bijna nooit gedragen te worden. Want wat is nou een geschikte gelegenheid? Eén op de zondag, één naar een feestje en één voor een avondje uit. Dan blijven er teveel hangen.

Ik kocht ze niet om in de kast te hangen. Ik kocht ze omdat ik in de spiegel zag dat het veel leuker stond dan een spijkerbroek. Ik kocht ze omdat ik me vrouwelijk voelde.

Mijn laatste jurkje was een dure! Echt boven mijn budget. Maar toen ik voor de spiegel stond, wist ik het zeker: deze is van mij! Toen nam ik me voor om vaker een jurk te dragen..

Wij vrouwen worden steeds mannelijker. Dat zie je aan onze kleding, maar ook aan onze houding. We doen stoer en we willen de beste zijn. Geld en dingen worden steeds belangrijker; dat zijn mannelijke eigenschappen.

Voor veel vrouwen zou de nadruk meer mogen liggen op gelijkheid, solidariteit en levenskwaliteit. Vrouwen hebben aandacht voor persoonlijke verhoudingen en gebruiken hun intuïtie liever dan hun verstand.

Laatst was ik op een mannenbijeenkomst, dat wil zeggen het was een zaal vol mannen en een handjevol vrouwen. Ik droeg niet die mooie nieuwe jurk, maar een broek én hoge hakken. Half man – half vrouw. Wat was ik blij dat ik voor hoge hakken had gekozen. Het hadden immers ook zomaar een paar gympies kunnen zijn. Ik voelde me krachtig. Kom maar op, dacht ik, ik laat mijn vrouwelijke energie door de zaal stromen.

Vanaf volgende week vrijdag draag ik een maand lang iedere dag een jurk of rok. Godzijdank met panty’s. Rokjesdag – de dag dat vrouwen massaal in een rokje met blote benen op straat verschijnen – lijkt nog ver weg. Als je eenmaal goede panty’s hebt gevonden is de aantrek-ramp te overzien en duurt het aantrekken van nylon maar een paar tellen langer dan sokken.

Maart lijkt de ideale maand. De 8e is het Internationale Vrouwendag. Het thema voor dit jaar is: Heldinnen. Opvallende, onzichtbare, dode en levende, grootse en kleine. Wie heeft er geen heldin? Iemand die zich inzet voor de rechten van de vrouw, voor gelijkheid, voor hun medemens. Iemand die vrouwen belangrijk maakt.

‘Leve de vrouw waar ik zoveel van hou’, zingen Nick en Simon. En toch zijn vrouwen voor deze mannen niet te begrijpen. Wij komen immers van Venus en de mannen van Mars. Maar Simon zingt: ‘Hoe je het went of keert, zonder vrouw houdt de man het niet uit’.

Dat doen wij, hè, vrouwen! Wij inspireren de wereld met vrouwelijke kracht. Natuurlijk kunnen we dat ook in spijkerbroek, maar nog veel beter in een jurkje. Dat ga ik een volle maand testen. Doe je mee?

Who run the world? Girls!

A DAY TO REMEMBER

Vijf jaar geleden stond mijn wereld op z’n kop. Ik had al weken last van pijnlijke handen en voeten. Ik kon me slecht bewegen en was zó moe. Na een bloedonderzoek nodigde de arts me uit voor een gesprek. Een slechtnieuwsgesprek. Dat voelde ik al bij de inleiding. ‘Diagnose reuma’, zei hij. En ik zag medelijden in zijn ogen.

Reuma en onderwijs gaan niet samen. Ik dacht van wel. Ik wilde dat het wél kon. Pas vorig jaar december liet ik het onderwijs los. En nu – 9 maanden later – begint mijn nieuwe avontuur.

Wat gebeurde er in tussentijd? Met een re-integratiecoach bekeek ik mijn mogelijkheden. Iets in de communicatie sprak me aan. En hé, ik had de diploma’s al. En ervaring. Corrigeren en redigeren lag voor de hand. In het verlengde van mijn juffen-carrière. Maar het is niet waar mijn passie ligt, ontdekte ik.

Ieder mens kan schrijven. Er is geen goed of fout. Het hóeft niet gecorrigeerd te worden. Schrijf vanuit je hart. Begin er je dag mee, of schrijf voordat je gaat slapen. Je gedachten, je herinneringen en inspiratie. Van boodschappenlijstje tot gedichten in een dagboek of op losse blaadjes. Schrijf!

Schrijven heeft mij tot de kern gebracht. Ik heb ontdekt wat ik echt wil. In eerste instantie schreef ik veel en vaak over mijn ziekte. De hele zoektocht kon ik gedetailleerd beschrijven. Kreeg ik energie van een nieuwe leefstijl of kwam het van het schrijven?

Ik leerde kwetsbaar te zijn. Van powervrouw tot huismus. Het is waar dat kwetsbaarheid je kracht is. Dat is mens-zijn.

Die kwetsbaarheid dáár wil ik iets mee. Ik wil luisteren, schrijven en spreken combineren. Op je aller-kwetsbaarst ben je volgens mij, als je een naaste verliest. Op die momenten wil ik luisteren naar je gedachten en verwoorden wat je voelt. Als spreker bij uitvaarten wil ik recht doen aan degene die in herinneringen met je mee gaat.

Die kwetsbaarheid dáár wil ik iets mee.

 

En daarnaast wil ik je stimuleren zélf te schrijven. Schrijf wat je denkt. Schrijf wat er in je op komt. En vraag eens door. Als je eigen beste vriend(in). Daar zijn technieken voor, die kun je bij mij leren. Zo leer je jezelf steeds beter kennen.

Heb je iets geschreven wat je wilt publiceren? Of moet je iets publiceren en twijfel je of het goed is? Begin jij ook net aan je nieuwe bedrijf? Moet er een bedrijfsplan komen, een website, folders, iets op Social Media? Kom maar op. Laat mij maar schrijven.

Op 1 september is mijn eigen bedrijf gestart:

 

Ik ga drie dingen doen:

  • Ceremoniespreker (uitvaart en huwelijk)
  • Intuïtief schrijven (workshops)
  • Commerciële teksten schrijven (of redigeren)

En het voelt precies goed!

Detox-super-light

Noem het goede voornemens.. ik ga de decemberkilo’s te lijf. En daarvoor heb ik een plan bedacht. Detox-super-light.

1 Dagelijks bewegen

Oók als het regent. Ik heb een waterdichte winterjas, maar gebruik ‘m nooit in de regen.  Vanaf vandaag geen excuses meer; iedere dag een half uur in de benen. Hoppitee.

2 Extra water met Keltisch zeezout

Water is de basis. En dan voeg ik een schijfje citroen toe voor de ontgifting. Als ik alleen maar dénk aan iets lekkers, neem ik eerst een glas water.

3 Koolhydraten minderen

Geen pasta’s, minder aardappelen en geen brood. Bijkomend voordeel is dat ik de keuken in kan duiken om gezonde alternatieve te bakken.

4 Meer goede vetten en eiwitten

Iedere dag een ei en royaal kokosolie, olijfolie en roomboter gebruiken. Ik herinner me van de Fit en Vitaal Challenge dat de hersenen voor 60% uit vetten bestaan en voor 40% uit eiwitten.  Kijk, dan kan ik deze zelfverzonnen super-light-detox ook volhouden.

5 Meer thee

Ik drink meer thee, het liefst gemberthee. En ik probeer te minderen met koffie.

VALKUIL! Trap er niet in… als je het alleen maar probéért, lukt het nooit!

Ik ga minder koffie drinken. En concreet is dat: maximaal drie koppen per dag.

Gisteravond at ik de laatste oliebol. Vandaag is de eerste dag van mijn Detox-super-light.

‘I love it when a plan comes together’ – Hannibal

Veldpret

In alle vroegte, maakte ik vanochtend een wandeling door de Marderhoek. Ik hoorde koeien vanuit de stal en boeren op hun trekkers. De vogels floten me een hartelijk ‘goedemorgen’ toe. Ik zag mooie veldbloemen in  de berm en dacht: ‘Zal ik?’

Vorige week werd me gevraagd welke dingen ik graag deed. Wat zijn activiteiten waarin je jezelf verliest? Waarbij je de tijd vergeet? Ja, bloemen plukken! Ik was vergeten hoe fijn dat is.

Ik pluk de mooiste bloemen en grassoorten. De meeste lol heb ik in het plukken van paardenbloemen. Iedere keer als ik zo’n volle bol wil plukken, komt er een windvlaag of stoot ik de bloem hardhandig tegen het hoge gras. De zaadjes waaien weg en ik houd slechts een kale stengel over.

Vorige week was het moederdag. Gestimuleerd door mijn zus, plukte onze 8-jarige zijn eigen boeket. Met een mengeling van voldoening en trots overhandigde hij het cadeau. Die blik, ik smolt.

‘Geen witte bloemen plukken’, had mijn zusje gezegd, ‘dat is berenklauw!’ Over berenklauw lees je de ergste verhalen met afschrikwekkende foto’s. Honden met blaren op hun snuit en kleine kinderhandjes vol ernstige brandwonden. Ik ken het gedroogde berenkruid. Mooi ter decoratie. En in gedroogde versie ongevaarlijk.

‘Het is toch fluitekruid?’, denk ik vanochtend. Ik pluk fluitekruid, ik ben er bijna zeker van. Het hoort vandaag in mijn veldboeket. Er overkomt me niks.

Ik ga helemaal op in het plukken. Wat een geluk als ik een lange stengel te pakken heb of verderop een nieuwe grassoort ontdek. Dan weer pluk ik een paar boterbloemen, dan weer rode klaver.

Volgende week lopen we hier de Avond4daagse. Vier mooie routes door Gaasterland. We vertrekken in Sloten, Sondel, Nijemirdum en Oudemirdum. De routes zijn al járenlang dezelfde. Over zandpaden, door de bossen en langs het meer.

Bij de finish krijgen onze kinderen traditiegetrouw een veldboeket van beppe. Dat kregen wij vroeger ook. Tegenwoordig smokkelt ze met extra bloemen uit de tuin voor een extra kleurig effect.

En ieder jaar maak ik er weer een foto van. Ik smelt als ik die trotse, vermoeide gezichten zie. In de ene hand de welverdiende medaille en in de andere de mooiste bloemen van de wereld. Met liefde geplukt.

 

‘Het is gelukt! Weer een dag geplukt!’ #jabbertje